close and return
Θα κλαις με μαύρο δάκρυ

Θα κλαις με μαύρο δάκρυ...

Θα κλαις με μαύρο δάκρυ

από την Ελεονώρα Μελέτη — Posted in Well Being and Psychology on May 10, 2016

Όταν κλαίνε τα μωρά, υπάρχει νόημα. Είτε θέλουν να σου πουν ότι πεινάνε, είτε λερώθηκαν, ή νυστάζουν. Όταν όμως κλαίνε οι ενήλικες, τα πράγματα είναι λίγο πιο πολύπλοκα.

Οι ερευνητές δεκαετίες ολόκληρες αναζητούν απαντήσεις στο ερώτημα : “Γιατί να κλαίει ένας ενήλικας, από τη στιγμή που μπορεί να χρησιμοποιεί τις λέξεις για να επικοινωνεί το συναίσθημα του; “

Ακόμα μία επίσημη θεωρία δεν υπάρχει που να δίνει λύση στο μυστήριο αυτό. Από τις διαχρονικές μελέτες ωστόσο έχουν προκύψει κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για το κλάμα, που αξίζει τον κόπο να γνωρίζει κανείς.

Το δάκρυ έχει πολλές ταυτότητες.

Με άλλα δάκρυα κλαίει ο άνθρωπος από χαρά.
Με άλλα δάκρυα κλαίει ο άνθρωπος από συναισθηματικό πόνο.
Με άλλα δάκρυα κλαίει ο άνθρωπος όταν καθαρίζει κρεμμύδια.

Και τα φανταστικό σε αυτό, είναι πως το κάθε δάκρυ , αν το μελετήσεις κάτω από μικροσκόπιο, θα δεις πως έχει διαφορετική χαρτογράφηση από το άλλο παρά το γεγονός ότι η σύσταση τους, από αλάτι, ορμόνες , πρωτεΐνες και άλλες ουσίες παραμένει η ίδια.

Τα δάκρυα πυροδοτούνται από τρις διαφορετικές αιτίες.

Από το πετάρισμα των ματιών, και στόχο έχουν να καθαρίσουν το μάτι και να το διατηρούν υγρό.

Από εξωτερικούς παράγοντες, όπως σκουπιδάκια ή ουσίες στην ατμόσφαιρα...

Και από συναισθηματικούς λόγους.

Οι γυναίκες κλαίνε περισσότερο από τους άνδρες.

Είμαστε πιο ευαίσθητες και έχουμε το δάκρυ πιο εύκολο. Αυτό δείχνουν οι έρευνες που θέλουν τις γυναίκες να κλαίνε, για τον οποιοδήποτε λόγο, από 2 έως 4 φορές το μήνα, με τους άνδρες να ακολουθούν με μόλις μία φορά. Και στη διάρκεια ωστόσο του κλάματος , οι γυναίκες φαίνεται ότι αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στο δάκρυ, καθώς η δακρύβρεχτη περίοδος τους κυμαίνεται από 5 έως 6 λεπτά, με τους άνδρες να ξεπερνούν το δάκρυ σε διάστημα μόλις 3 λεπτών το πολύ. Υπάρχει όμως και ένα αξιοσημείωτο ποσοστό που αγγίζει το 28 τοις εκατό, και παραδέχεται πως όταν “πατάει κλάμα”, το πατάει για τα καλά καθώς αυτό διαρκεί μέχρι και 15 λεπτά για τις γυναίκες, και 12 λεπτά για τους άνδρες.

Όσο για τους λόγους;

Γεγονότα έντονης συναισθηματικής φόρτισης όπως ένας θάνατος, φέρνει δάκρυα και σε άνδρες και γυναίκες. Οι διαφορές εντοπίζονται σε καταστάσεις της καθημερινότητας, όπου εκεί φαίνεται πως οι γυναίκες όταν κλαίνε κλαίνε γιατί αισθάνονται περισσότερο απελπισμένες ή αβοήθητες, στα όρια της υπομονής τους , καταστάσεις κατά τις οποίες οι άνδρες δεν κλαίνε , αλλά αντιδρούν διαφορετικά όπως για παράδειγμα , βρίζοντας!

Το στερεότυπο ότι οι άνδρες δεν κλαίνε, φαίνεται πως έχει κάνει τη δουλειά του, γι' αυτο και οι άνδρες κλαίνε περισσότερο στα κρυφά , απ ότι οι γυναίκες που χώνουν το δάκρυ όπου και όποτε μπορούν, αδιαφορώντας για τα αδιάκριτα βλέμματα. Βέβαια και οι ορμόνες έρχονται να κάνουν τη δουλειά τους, με την τεστοστερόνη να βάζει φρένο στην κλάψα και τα οιστρογόνα να βοηθάνε για να τρέχει το δάκρυ κορόμηλο.

Οι δακρυγόνοι πόροι των γυναικών είναι μικρότεροι από των ανδρών.

Και αυτό τις κάνει να κλαίνε με περισσότερα δάκρυα! Αυτό βέβαια δεν είναι κακό και φαίνεται να αρέσει πολύ και στους άνδρες, γιατί όπως δείχνουν οι μελέτες, τα αρσενικά ερεθίζονται και ανάβουν όταν βλέπουν μία γυναίκα να κλαίει. Τη θεωρούν σέξι ενώ τους ξυπνά το ένστικτό της προστασίας και της φροντίδας.

Την ίδια ώρα, μία γυναίκα , βλέποντας έναν άνδρα να κλαίει, νιώθει να υποχωρεί και γίνεται πιο ευάλωτη στο να τον ερωτευτεί.

Με το κλάμα καθαρίζει η ψυχή.

Αυτή η αίσθηση της ανακούφισης και τους ξεσπάσματος που αφήνει πίσω του ένα καλό κλάμα, δεν είναι τυχαία.

Το δάκρυ μέσα σε όλα τα άλλα , συμπεριλαμβάνει και ορμόνες του στρες που με το κλάμα απελευθερώνονται από τον οργανισμό, καθαρίζοντας τον. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί ούτε και εξηγεί τη διαδικασία του κλάματος, γιατί οι ίδιες ορμόνες μπορούν να βγουν από τον οργανισμό και μέσω του ιδρώτα, ή του σάλιου, αφήνοντας τους ερευνητές να πιστεύουν πως και κάτι ακόμα πλην την « αποτοξίνωσης» κρύβεται πίσω από το κλάμα.

Τα δάκρυα μας ενώνουν.

Το κλάμα είναι μεταδοτικό. Είτε είναι από συγκίνηση είτα από χαρά ή πόνο, είναι πολύ εύκολο για κάποιον να κλάψει, ακόμα και αν δεν τον αφορά το συναίσθημα αυτό κάθε αυτό, αρκεί να δει κάποιον άλλον να κλαίει. Γι' αυτό και στις κηδείες, συχνά κλαίμε μακαρίτη που δεν τον γνωρίζαμε καν.

Την ίδια ώρα, μέσω του κλάματος αναπτύσσονται και άλλοι δεσμοί, όπως δεσμοί στοργής και τρυφερότητας, γιατί τα δάκρυα, δείχνουν πως κάποιος βρίσκεται σε συναισθηματική ανάγκη, είτε για συμπαράσταση και υποστήριξη είτε για βοήθεια.

Και αυτό λέει πολλά για τις δυνατότητες του ανθρώπινου συναισθήματος, καθώς το συναίσθημα αλληλεγγύης που γεννά το κλάμα, δεν αφορά μόνο σε ανθρώπους που γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά και σε ανθρώπους που δεν συνδεόνται , ή δεν βρίσκονται καν στον ίδιο χώρο με εκείνον που δακρύζει.

Επιστροφή στo Ευ Ζην και Ψυχολογία

close and return