close and return
social menopause

Κοινωνική εμμηνόπαυση: Και όμως υπάρχει!

Κοινωνική εμμηνόπαυση: Και όμως υπάρχει!

από την Ελεονώρα Μελέτη — Posted in Ευζήν και Ψυχολογία on October 12, 2016

Ένας νέος ψυχολογικός όρος έχει αρχίσει να κάνει δειλά δειλά την εμφάνιση του και δεν είναι άλλος από τον όρο “κοινωνική εμμηνόπαυση”.

Όταν τον διάβασα σερφάροντας στο αμερικανικό site www.manrepeller.com, μου φάνηκε ενδιαφέρον και αποφάσισα να εντρυφήσω.

Ρούφηξα στην κυριολεξία το εν λόγω άρθρο και τελικά συνειδητοποίησα πως δεν είμαι αντικοινωνική, δεν είμαι καταθλιπτική, δεν είμαι παράξενη, δεν είμαι σνομπ. Έχω απλά πρόωρη κοινωνική εμμηνόπαυση.

Εκεί γύρω στα τέλη της δεκαετίας των 20 ξαφνικά άλλαξα.

Από εκεί που διασκέδαζα κάθε βράδυ έξω, παίρνοντας σβάρνα όλα τα μπαρ και τα κέντρα της Αθήνας, μην σας πω και αυτά της Εθνικής οδού Αθηνών -Λαμίας, από εκεί που σε κάθε στέκι είχα και μία διαφορετική παρέα για να μπορώ να αλλάζω παραστάσεις και σκηνικό μέσα στο ίδιο βράδυ, από εκεί που δεν έχανα τριήμερο για τριήμερο σε Μύκονο και λοιπές νήσους, από εκεί που το βράδυ μου ξεκινούσε λίγο πριν τα μεσάνυχτα και τελείωνε με τα πρώτο πρωινό φως, από εκεί που ο πατέρας μου φώναζε πως έχω κάνει το σπίτι ξενοδοχείο ενώ διαμαρτυρόταν που έδινα μαθήματα στο πανεπιστήμιο σερί από ξενύχτι, βρέθηκα να μην απολαμβάνω τίποτε από όλα όσα μου έδιναν κάποτε χαρά.

Ό,τι χαρακτήριζε την χαρά, την ευτυχία μου, την διασκέδαση και την καλοπέραση μου, έμοιαζε να με κουράζει.

Βαριόμουν να βγαίνω, έπληττα με τα ίδια και τα ίδια, με κούραζαν οι πολλοί άνθρωποι γύρω μου, δεν ήθελα νέα πρόσωπα στον κύκλο μου, δεν μου έλεγαν τίποτα τα πιο χλιδάτα και μοδάτα στέκια.

Άρχισα να απολαμβάνω μέρη άγνωστα στο ευρύ κοινό, να επιζητώ περισσότερο την ουσιαστική ανθρώπινη επαφή και όχι τη φασαρία και τη βοή, ήθελα να βγαίνω νωρίς και να γυρίζω νωρίς, δεν έβρισκα λόγο στο ξενύχτι.

Από την άλλη ήθελα και περίμενα και από τους φίλους μου να με ακολουθούν. Εκείνοι πάλι όχι. Με έλεγαν ξενέρωτη, και με ρωτούσαν τι έχω.

Δεν σου κρύβω ότι και εγώ αναρωτήθηκα μήπως περνάω κάποια φάση, μήπως έχω κάποιο σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα που να εξηγεί αυτή την απότομη αλλαγή ενώ όταν έμενα με την επιλογή μου να μην ακολουθήσω την παρέα, ζήλευα που οι άλλοι ήταν έξω, μέσα μου ήθελα όλοι να είναι από νωρίς στα κρεβάτια τους , και είχα την αίσθηση πως χάνω τη ζωή που εξελίσσεται στην πόλη.

Με τον καιρό, μου πέρασαν όλα τα παραπάνω και όχι μόνο απολάμβανα τη νέα μου ζωή, αλλά ανακάλυψα και πόσο όμορφο είναι το σπίτι μου που μέχρι τότε με φιλοξενούσε μόνο για ύπνο, δεν ζήλευα καθόλου την ταλαιπωρία που ζούσαν όλοι όσοι έβγαιναν και απορούσα με τον εαυτό μου πως είναι δυνατόν τόσα χρόνια να ζούσα σε τέτοιους ξέφρενους ρυθμούς.

Απλά ωρίμασα, μεγάλωσα, άλλαξαν οι προτεραιότητες μου. Αποφάνθηκα και συμφιλιώθηκα με τη νέα μου πραγματικότητα.

Τελικά αυτή η πραγματικότητα δεν είναι μόνο δική μου. Όλοι ερχόμαστε κάποια στιγμή αντιμέτωπη με αυτή.

Οι ειδικοί που εισάγουν σιγά σιγά τον όρο της κοινωνικής εμμηνόπαυσης στον χώρο της ψυχολογίας, αναφέρουν πως η κοινωνική εμμηνόπαυση εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας των 20 αρχές δεκαετίας των 30. Με αποκλίσεις σαφώς. Αν εμφανιστεί νωρίτερα τότε μιλάμε για πρόωρη  κοινωνική εμμηνόπαυση, αν φανεί αργότερα τότε μιλάμε για καθυστερημένη κοινωνική εμμηνόπαυση.  Κανείς δεν γλιτώνει από αυτή, ενώ οι γυναίκες την αντιμετωπίζουν νωρίτερα απ ότι οι άνδρες.

Τα συμπτώματα της είναι ακριβώς ό,τι σας περιέγραψα παραπάνω, και παρά το γεγονός ότι ο όρος αυτός ακόμα δεν έχει αναγνωριστεί επίσημα από την επιστημονική κοινότητα, αφορά κοινώς σε αυτό που όλοι μας μέχρι σήμερα περιγράφαμε ως «ωρίμανση».

Και στα δικά σας!

close and return

Επιστροφή στην Κατηγορία Ψυχολογία και Ευζήν