close and return
Για πάντα, φανατικά ροβίτσα!

Για πάντα, φανατικά "ροβίτσα"!

Και κάπως έτσι, ξαφνικά, μπήκε στη ζωή μου...

από την Ελεονώρα Μελέτη — Posted in Food and Ecology on May 06, 2016

Δεν το επεδίωξα, δεν το προγραμμάτισα. Έγινε τυχαία, έγινε μοιραία.

Πέμπτη βράδυ. Κάπου στα μέσα Νοέμβρη. Έξω βρέχει, και έχω εκνευριστεί αφάνταστα από την κίνηση, γιατί δεν θα προλάβω ανοιχτά τα σούπερ μάρκετ. Το ψυγείο μου είναι άδειο. Το στομάχι μου επίσης, και είχα όρεξη για φακές.

Όπως είχα προβλέψει με ακρίβεια, τα σούπερ μάρκετ είχαν κλείσει καθώς η ώρα ήταν περασμένες 9. Τελευταία μου ευκαιρία, εκείνο το μικρό χαριτωμένο μαγαζί με βιολογικά που συνήθως το «τραβάει»  μέχρι τις 22:00.

Μπαίνω μέσα βιαστικά, λέω καλησπέρα, ενώ ταυτόχρονα μιλάω ακατάπαυστα στο τηλέφωνο προσπαθώντας να εξηγήσω στη φίλη μου πως ο βλάκας που βγαίνει είναι …βλάκας.

Κατευθύνομαι στο ράφι με τα όσπρια. Εξακολουθώ να μιλάω σε έντονους τόνους στο τηλέφωνο. Βλέπω τις φακές. Ή τουλάχιστον νομίζω πως τις  βλέπω. Παίρνω ένα πακετάκι, πάω στο ταμείο , πληρώνω φεύγω.

Λίγη ώρα αργότερα βρίσκομαι στο σπίτι να βράζω νερό  σε ένα κατσαρολάκι για το μαύρο άγριο ρύζι μου, και στο άλλο για τις φακές μου.

Αυτές όμως, μου φαίνονται λίγο πιο πράσινες από τις καθιερωμένες.

«Τις λες και άγουρες» σκέφτηκα.

«Άγουρες οι φακές; Γίνεται;» αναρωτήθηκα.

Πήρα το σακουλάκι, διάβασα το ταμπελάκι.

«Με λες και ηλίθια». Μου  είπα.

Τι είναι αυτό το πράσινο άγουρο πράγμα που λέγεται «ροβίτσα» και μόλις είχα αγοράσει για να φάω;

Γιατί θα το έτρωγα. Ό,τι και αν ήταν. Τόση πείνα.

Κλασσικά … googlara.

Ροβίτσα: όσπριο, όχι και τόσο δημοφιλές. Είναι πιο μικρό και  από  φακή, πράσινου χρώματος. Καλλιεργείται στην Καλαμάτα και στα Καλάβρυτα. Είναι πολύ θρεπτικό, έχει πολλή πρωτεΐνη, σίδηρο, κάλλιο και βιταμίνες. Είναι η τέλεια τροφή για χορτοφάγους, ή για όσους έχουν ανάγκη από όλα τα παραπάνω. Μπορεί κάποιος να μαγειρέψει τη ροβίτσα σαν σούπα, όπως και τις φακές, ή να την κάνει κρύα σαλάτα ή σούπα βελουτέ.

Ωραία ακουγόταν.

Θα ήταν ωραία και αν τρωγόταν;

Αποφάσισα να την κάνω κρύα σαλάτα. Την έβρασα, έκοψα κρεμμυδάκι, ντοματούλα ψιλή, έβαλα λίγο μαϊντανό φρέσκο, αλατάκι, πιπεράκι, λαδάκι, δύο κουταλιές μαύρο ρύζι, και το δοκίμασα.

Μόλις είχα βάλει τη ροβίτσα στη ζωή μου.

Εκ τότε, η ροβίτσα έχει περίοπτη θέση, στο ράφι με τις ξηρές τροφές μου. Κάπου εκεί, ανάμεσα στις φακές, το φαγόπυρο και την κινόα, έχω και τη ροβίτσα , τη δοκιμάζω σε συνταγές, πειραματίζομαι, και σύντομα θα σας τη συστήσω και με τη μορφή κεφτέ.

Μέχρι τότε, αν βρεθεί στο δρόμο σας, ή εσείς στον δικό της, συναναστραφείτε. Θα σας αρέσει.

Επιστροφή στην Οικολογία και Διατροφή

close and return