close and return
eleonorameleti.com.gr

5 διατροφικές διαταραχές που δεν ήξερες ότι υπάρχουν

5 διατροφικές διαταραχές που δεν ήξερες ότι υπάρχουν.

από την Ελεονώρα Μελέτη — Posted in Food and Ecology on May 12, 2016

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε την νευρική ανορεξία, τη βουλιμία και τη συναισθηματική υπερφαγία. Υπάρχουν όμως και άλλες διατροφικές διαταραχές που μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστές, ωστόσο υπάρχουν και το κακό είναι πως παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Παρακάτω θα γνωρίσετε πέντε από αυτές.

Ορθορεξία

Η ορθορεξία αποτελεί τη νέα διατροφική διαταραχή συμπεριφοράς και χαρακτηρίζεται από την παθολογική υπερβολική και πολλές φορές ακραία εμμονή με την σωστή διατροφή. Εκείνος που πάσχει από ορθορεξία έχει την τάση να ασχολείται συνεχώς με την εύρεση βιολογικής καθαρής τροφής ενώ αποφεύγει τρόφιμα που θεωρούνται ή αναγνωρίζονται ως ανθυγιεινά. Κάτι τέτοιο τον οδηγεί σε περιορισμούς που είναι υπερβολικοί και πιθανότατα μη επιστημονικά τεκμηριωμένοι. Η εμμονή αυτή για σωστή διατροφή μπορεί να οδηγήσει το άτομο σε υποσιτισμό και σε πιο σπάνιες περιπτώσεις ακόμα και στον θάνατο. Ενώ στις περισσότερες διατροφικές διαταραχές ο παθών θέλει να χάσει βάρος, στην ορθορεξία ο πάσχων θέλει να είναι απόλυτα υγιείς, αγνός και καθαρός. Η οροθρεξία ακόμα δεν  έχει αναγνωριστεί επίσημα ως ψυχική ασθένεια, ωστόσο οι επιπτώσεις για την σωματική και την ψυχική υγεία είναι σοβαρές.

Σύνδρομο Πίκα

Τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με το σύνδρομο Πίκα, παρουσιάζουν μία ακόρεστη όρεξη για να καταναλώσουν μη βρώσιμες ουσίες. Το χώμα, το χαρτί, ο τοίχος, η λάσπη, η κόλλα είναι μερικές από τις προτιμήσεις τους ενώ σε πιο σπάνιες περιπτώσεις ο παθών, λιγουρεύεται αντικείμενα από πλαστικό ή ακόμα και μέταλλα. Οι ειδικοί ακόμα δεν έχουν καταλήξει για την πραγματική αιτία του συνδρόμου, ωστόσο η βάση των θεωριών τους στρέφεται στην έλλειψη μεταλλικών στοιχείων και ουσιών από τον οργανισμό. Παρουσιάζεται συνήθως σε άτομα νεαρής ηλικίας και πιο συχνά κατά τη διάρκεια της παιδικής ανάπτυξης, η κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αθλητική ανορεξία

Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται στον τομέα της Ψυχικής Υγείας για να περιγράψει μία διαταραχή που χαρακτηρίζεται από αποκλίσεις ως προς τον τρόπο λήψης της τροφής, ( συνήθως μειωμένες θερμίδες) αλλά και από υπερβολική ή ψυχαναγκαστική άσκηση, γι' αυτό και είναι γνωστή και ως «σπορ- ανορεξία» και «υπεργυμνασία». Παρατηρείται συνήθως σε ερασιτέχνες αθλητές και αθλούμενους, πιο σπάνια στην ελίτ των αθλητών, αλλά αφορά και τον γενικό πληθυσμό, ειδικά τα τελευταία χρόνια που το φίτνες είναι της μόδας. Ο πάσχων από αθλητική ανορεξία, παρουσιάζει πέρα από την εμμονή στην άθληση, εμμονή και με τις θερμίδες, το λίπος και το βάρος του, συνήθως σε σύγκριση με ένα πρότυπο.

Διαβουλιμία

Ως «Διαβουλιμία» περιγράφεται η κατάσταση όπου κάποιος που έχει ήδη διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1
παραλείπει  τις απαραίτητες δόσεις ινσουλίνης που επιβάλει η θεραπεία του, με στόχο να χάσει βάρος.

Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται κυρίως σε νεαρά κορίτσια και γυναίκες μέχρι την ηλικία των 30 χρόνων. 


Η νέα αυτή τάση στις διατροφικές διαταραχές έχει ξεκινήσει από τη Βρετανία όπου έχουν σημειωθεί και θανατηφόρα περιστατικά, γι' αυτό και το Παρατηρητήριο για τον Διαβήτη, έχει ζητήσει να αναγνωριστεί η Διαβουλιμία και επίσημα ως ψυχική νόσος.

Οι διαβητικοί ασθενείς διαβουλιμίας, παραλείποντας την χορήγηση ινσουλίνης ανεβάζουν το σάκχαρο τους το οποία και αποβάλλεται από τα ούρα, δεδομένου ότι τα νεφρά δεν μπορούν να συγκρατήσουν το πλεονάζον σάκχαρο. Ο οργανισμός ταυτόχρονα  προσπαθεί να φτιάξει ενέργεια από τους μύες και το λίπος  με αποτέλεσμα να γίνεται εμφανής η απώλεια βάρους.

Νυχτερινή υπεφαγία

Στην περίπτωση της νυχτερινής υπερφαγίας, τα κλινικά χαρακτηριστικά είναι η πρωινή ανορεξία  και η βραδινή υπερφαγία που οδηγεί στη συνεχή διακοπή του ύπνου για την κατανάλωση φαγητού. Η κατανάλωση της τροφής από τους πάσχοντες από νυχτερινή υπερφαγία, γίνεται κατά 40 τοις εκατό, από τις απογευματινές ώρες μέχρι το βράδυ, το υπόλοιπο 60 τοις εκατό, κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι μελέτες έχουν δείξει πως στην περίπτωση της νυχτερινής υπερφαγίας, ο εγκέφαλος του ανθρώπου σχετίζει το φαγητό με ευχάριστα χαλαρωτικά συναισθήματα, γι αυτό και υπάρχει τάση για  κατανάλωση τροφών πλούσιες σε υδατάνθρακα και λιπαρά καθώς αυτές οι τροφές φημίζονται για την πρόσκαιρη πρόκληση ευχαρίστησης και ανακούφισης.

Αν και πολλές από τις γνωστές ή λιγότερο διαδεδομένες διατροφικές διαταραχές δεν παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά,  έχει αποδειχθεί πως όλες έχουν ένα κοινό συναισθηματικό υπόβαθρο που τις πυροδοτεί,  και έχει να κάνει με την χαμηλή αυτοεκτίμηση και την συναισθηματική αποστέρηση. Σε όλες τις περιπτώσεις η συνεργασία με ειδικό είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση του προβλήματος. 

Επιστροφή στην Οικολογία και Διατροφή

close and return